 |
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ 3 | | MARC 3 |
 |
|
1 | Καὶ εἰσῆλθεν πάλιν εἰς τὴν συναγωγήν, καὶ ἦν ἐκεῖ ἄνθρωπος ἐξηραμμένην ἔχων τὴν χεῖρα.
| |
Jésus entra de nouveau dans la synagogue. Il s'y trouvait un homme qui
avait la main sèche.
| 1 |
|
2 | Καὶ παρετήρουν αὐτὸν εἰ τοῖς σάββασιν θεραπεύσει αὐτόν, ἵνα κατηγορήσωσιν αὐτοῦ.
| |
Ils observaient Jésus, pour voir s'il le guérirait le jour du sabbat :
c'était afin de pouvoir l'accuser.
| 2 |
|
3 | Καὶ λέγει τῷ ἀνθρώπῳ τῷ ἐξηραμμένην (N ἐξηραμμένην ἔχοντι τὴν χεῖρα Ἔγειραι → τὴν ξηρὰν χεῖρα ἔχοντι Ἔγειρε) ἔχοντι τὴν χεῖρα, Ἔγειραι εἰς τὸ μέσον.
| |
Et Jésus dit à l'homme qui avait la main sèche : Lève-toi, là au milieu.
| 3 |
|
4 | Καὶ λέγει αὐτοῖς, Ἔξεστιν τοῖς σάββασιν ἀγαθοποιῆσαι, (N ἀγαθοποιῆσαι → ἀγαθὸν ποιῆσαι) ἢ κακοποιῆσαι; Ψυχὴν σῶσαι, ἢ ἀποκτεῖναι; Οἱ δὲ ἐσιώπων.
| |
Puis il leur dit : Est-il permis, le jour du sabbat, de faire du bien ou de
faire du mal, de sauver une personne ou de la tuer ? Mais ils gardèrent le
silence.
| 4 |
|
5 | Καὶ περιβλεψάμενος αὐτοὺς μετ’ ὀργῆς, συλλυπούμενος ἐπὶ τῇ πωρώσει τῆς καρδίας αὐτῶν, λέγει τῷ ἀνθρώπῳ, Ἔκτεινον τὴν χεῖρά σου. (N σου → –) Καὶ ἐξέτεινεν, καὶ ἀποκατεστάθη (Β ἀποκατεστάθη → ἀπεκατεστάθη) (N ἀποκατεστάθη → ἀπεκατεστάθη) ἡ χεὶρ αὐτοῦ ὑγιὴς (N ὑγιὴς ὡς ἡ ἄλλη → –) ὡς ἡ ἄλλη.
| |
Alors, promenant ses regards sur eux avec indignation, et en même temps
affligé de l'endurcissement de leur cœur, il dit à l'homme : Étends ta main.
Il l'étendit, et sa main fut guérie.
| 5 |
|
6 | Καὶ ἐξελθόντες οἱ Φαρισαῖοι εὐθέως (N εὐθέως → εὐθὺς) μετὰ τῶν Ἡρῳδιανῶν συμβούλιον ἐποίουν (N ἐποίουν → ἐδίδουν) κατ’ αὐτοῦ, ὅπως αὐτὸν ἀπολέσωσιν.
| |
Les pharisiens sortirent, et aussitôt ils se consultèrent avec les
hérodiens sur les moyens de le faire périr.
| 6 |
|
7 | Καὶ ὁ Ἰησοῦς ἀνεχώρησεν (N ἀνεχώρησεν μετὰ → μετὰ) μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ πρὸς (N πρὸς → ἀνεχώρησεν πρὸς) τὴν θάλασσαν: καὶ πολὺ πλῆθος ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας ἠκολούθησαν (Β ἠκολούθησαν → ἠκολούθησεν) (N ἠκολούθησαν αὐτῷ → [ἠκολούθησεν]) αὐτῷ, καὶ ἀπὸ τῆς Ἰουδαίας,
| |
Jésus se retira vers la mer avec ses disciples. Une grande multitude le
suivit de la Galilée ; et de la Judée,
| 7 |
|
8 | καὶ ἀπὸ Ἱεροσολύμων, καὶ ἀπὸ τῆς Ἰδουμαίας, καὶ πέραν τοῦ Ἰορδάνου, καὶ οἱ (N οἱ → –) περὶ Τύρον καὶ Σιδῶνα, πλῆθος πολύ, ἀκούσαντες (N ἀκούσαντες → ἀκούοντες) ὅσα ἐποίει, ἦλθον πρὸς αὐτόν.
| |
et de Jérusalem, et de l'Idumée, et d'au delà du Jourdain,
et des environs de Tyr et de Sidon, une grande multitude, apprenant tout ce
qu'il faisait, vint à lui.
| 8 |
|
9 | Καὶ εἶπεν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ἵνα πλοιάριον προσκαρτερῇ αὐτῷ διὰ τὸν ὄχλον, ἵνα μὴ θλίβωσιν αὐτόν.
| |
Il chargea ses disciples de tenir toujours à sa disposition une petite
barque, afin de ne pas être pressé par la foule.
| 9 |
|
10 | Πολλοὺς γὰρ ἐθεράπευσεν, ὥστε ἐπιπίπτειν αὐτῷ, ἵνα αὐτοῦ ἅψωνται, ὅσοι εἶχον μάστιγας.
| |
Car, comme il guérissait beaucoup de gens, tous ceux qui avaient des
maladies se jetaient sur lui pour le toucher.
| 10 |
|
11 | Καὶ τὰ πνεύματα τὰ ἀκάθαρτα, ὅταν αὐτὸν ἐθεώρει, (N ἐθεώρει προσέπιπτεν → ἐθεώρουν προσέπιπτον) προσέπιπτεν αὐτῷ, καὶ ἔκραζεν, (N ἔκραζεν λέγοντα → ἔκραζον λέγοντες) λέγοντα ὅτι Σὺ εἶ ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ.
| |
Les esprits impurs, quand ils le voyaient, se prosternaient devant lui, et
s'écriaient : Tu es le Fils de Dieu.
| 11 |
|
12 | Καὶ πολλὰ ἐπετίμα αὐτοῖς ἵνα μὴ φανερὸν (N φανερὸν αὐτὸν → αὐτὸν φανερὸν) αὐτὸν ποιήσωσιν.
| |
Mais il leur recommandait très sévèrement de ne pas le faire connaître.
| 12 |
|
13 | (Π) Καὶ ἀναβαίνει εἰς τὸ ὄρος, καὶ προσκαλεῖται οὓς ἤθελεν αὐτός: καὶ ἀπῆλθον πρὸς αὐτόν.
| |
Il monta ensuite sur la montagne ; il appela ceux qu'il voulut, et ils
vinrent auprès de lui.
| 13 |
|
14 | Καὶ ἐποίησεν δώδεκα, ἵνα (N δώδεκα → δώδεκα [οὓς καὶ ἀποστόλους ὠνόμασεν]) ὦσιν μετ’ αὐτοῦ, καὶ ἵνα ἀποστέλλῃ αὐτοὺς κηρύσσειν,
| |
Il en établit douze, pour les avoir avec lui, (lesquels il nomma apôtres) et pour les envoyer prêcher
| 14 |
|
15 | καὶ ἔχειν ἐξουσίαν θεραπεύειν (N θεραπεύειν τὰς νόσους καὶ → –) τὰς νόσους, καὶ ἐκβάλλειν τὰ δαιμόνια:
| |
avec le pouvoir de chasser les démons.
| 15 |
|
16 | καὶ (N καὶ ἐπέθηκεν τῷ Σίμωνι ὄνομα → [καὶ ἐποίησεν τοὺς δώδεκα] καὶ ἐπέθηκεν ὄνομα τῷ Σίμωνι) ἐπέθηκεν τῷ Σίμωνι ὄνομα Πέτρον:
| |
Voici les douze qu'il établit : Simon, qu'il nomma Pierre ;
| 16 |
|
17 | καὶ Ἰάκωβον τὸν τοῦ Ζεβεδαίου, καὶ Ἰωάννην τὸν ἀδελφὸν τοῦ Ἰακώβου: καὶ ἐπέθηκεν αὐτοῖς ὀνόματα (N ὀνόματα Βοανεργές → ὀνόμα[τα] Βοανηργές) Βοανεργές, ὅ ἐστιν, Υἱοὶ Βροντῆς:
| |
Jacques, fils de Zébédée, et Jean, frère de Jacques, auxquels il donna le
nom de Boanergès, qui signifie fils du tonnerre ;
| 17 |
|
18 | καὶ Ἀνδρέαν, καὶ Φίλιππον, καὶ Βαρθολομαῖον, καὶ Ματθαῖον, (N Ματθαῖον → Μαθθαῖον) καὶ Θωμᾶν, καὶ Ἰάκωβον τὸν τοῦ Ἀλφαίου, καὶ Θαδδαῖον, καὶ Σίμωνα τὸν Κανανίτην, (N Κανανίτην → Καναναῖον)
| |
André ; Philippe ; Barthélemy ; Matthieu ; Thomas ; Jacques, fils d'Alphée ;
Thaddée ; Simon le Cananite ;
| 18 |
|
19 | καὶ Ἰούδαν Ἰσκαριώτην, (N Ἰσκαριώτην → Ἰσκαριώθ) ὃς καὶ παρέδωκεν αὐτόν. (Π) Καὶ (N ἔρχονται → ἔρχεται) ἔρχονται εἰς οἶκον:
| |
et Judas Iscariot, celui qui livra Jésus.
| 19 |
|
20 | καὶ συνέρχεται πάλιν ὄχλος, (N ὄχλος → [ὁ] ὄχλος) ὥστε μὴ δύνασθαι αὐτοὺς μήτε (N μήτε → μηδὲ) ἄρτον φαγεῖν.
| |
Ils se rendirent à la maison, et la foule s'assembla de nouveau, en sorte
qu'ils ne pouvaient pas même prendre leur repas.
| 20 |
|
21 | Καὶ ἀκούσαντες οἱ παρ’ αὐτοῦ ἐξῆλθον κρατῆσαι αὐτόν: ἔλεγον γὰρ ὅτι Ἐξέστη.
| |
Les parents de Jésus, ayant appris ce qui se passait, vinrent pour se
saisir de lui ; car ils disaient : Il est hors de sens.
| 21 |
|
22 | Καὶ οἱ γραμματεῖς οἱ ἀπὸ Ἱεροσολύμων καταβάντες ἔλεγον ὅτι Βεελζεβοὺλ ἔχει, καὶ ὅτι Ἐν τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια.
| |
Et les scribes, qui étaient descendus de Jérusalem, dirent : Il est possédé
de Béelzébul ; c'est par le prince des démons qu'il chasse les démons.
| 22 |
|
23 | Καὶ προσκαλεσάμενος αὐτούς, ἐν παραβολαῖς ἔλεγεν αὐτοῖς, Πῶς δύναται Σατανᾶς Σατανᾶν ἐκβάλλειν;
| |
Jésus les appela, et leur dit sous forme de paraboles : Comment Satan
peut-il chasser Satan ?
| 23 |
|
24 | Καὶ ἐὰν βασιλεία ἐφ’ ἑαυτὴν μερισθῇ, οὐ δύναται σταθῆναι ἡ βασιλεία ἐκείνη.
| |
Si un royaume est divisé contre lui-même, ce royaume ne peut subsister ;
| 24 |
|
25 | Καὶ ἐὰν οἰκία ἐφ’ ἑαυτὴν μερισθῇ, οὐ δύναται (N δύναται σταθῆναι ἡ οἰκία ἐκείνη → δυνήσεται ἡ οἰκία ἐκείνη σταθῆναι) σταθῆναι ἡ οἰκία ἐκείνη.
| |
et si une maison est divisée contre elle-même, cette maison ne peut
subsister.
| 25 |
|
26 | Καὶ εἰ ὁ Σατανᾶς ἀνέστη ἐφ’ ἑαυτὸν καὶ μεμέρισται, (N μεμέρισται → ἐμερίσθη) οὐ δύναται σταθῆναι, (N σταθῆναι → στῆναι) ἀλλὰ τέλος ἔχει.
| |
Si donc Satan se révolte contre lui-même, il est divisé, et il ne peut
subsister, mais c'en est fait de lui.
| 26 |
|
27 | Οὐδεὶς (N Οὐδεὶς δύναται → Ἀλλ’ οὐ δύναται οὐδεὶς) δύναται τὰ (N τὰ σκεύη τοῦ ἰσχυροῦ εἰσελθὼν εἰς τὴν οἰκίαν → εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ ἰσχυροῦ εἰσελθὼν τὰ σκεύη) σκεύη τοῦ ἰσχυροῦ, εἰσελθὼν εἰς τὴν οἰκίαν αὐτοῦ, διαρπάσαι, ἐὰν μὴ πρῶτον τὸν ἰσχυρὸν δήσῃ, καὶ τότε τὴν οἰκίαν αὐτοῦ διαρπάσῃ. (Β διαρπάσῃ → διαρπάσει) (N διαρπάσῃ → διαρπάσει)
| |
Personne ne peut entrer dans la maison d'un homme fort et piller ses
biens, sans avoir auparavant lié cet homme fort ; alors il pillera sa maison.
| 27 |
|
28 | Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὅτι πάντα ἀφεθήσεται τὰ (N τὰ ἁμαρτήματα τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων → τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων τὰ ἁμαρτήματα) ἁμαρτήματα τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων, καὶ (N καὶ → καὶ αἱ) βλασφημίαι ὅσας (N ὅσας ἂν → ὅσα ἐὰν) ἂν βλασφημήσωσιν:
| |
Je vous le dis en vérité, tous les péchés seront pardonnés aux fils des
hommes, et les blasphèmes qu'ils auront proférés ;
| 28 |
|
29 | ὃς δ’ ἂν βλασφημήσῃ εἰς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον, οὐκ ἔχει ἄφεσιν εἰς τὸν αἰῶνα, ἀλλ’ (N ἀλλ’ → ἀλλὰ) ἔνοχός ἐστιν αἰωνίου κρίσεως. (N κρίσεως → ἁμαρτήματος)
| |
mais quiconque blasphémera contre le Saint Esprit n'obtiendra jamais de
pardon : il est coupable d'un péché éternel.
| 29 |
|
30 | Ὅτι ἔλεγον, Πνεῦμα ἀκάθαρτον ἔχει.
| |
Jésus parla ainsi parce qu'ils disaient : Il est possédé d'un esprit impur.
| 30 |
|
31 | (Π) Ἔρχονται (N Ἔρχονται οὖν → Καὶ ἔρχεται) οὖν οἱ (N οἱ ἀδελφοὶ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ → ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ) ἀδελφοὶ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ, καὶ ἔξω ἑστῶτες (N ἑστῶτες → στήκοντες) ἀπέστειλαν πρὸς αὐτόν, φωνοῦντες (N φωνοῦντες → καλοῦντες) αὐτόν.
| |
Survinrent sa mère et ses frères, qui, se tenant dehors, l'envoyèrent
appeler.
| 31 |
|
32 | Καὶ ἐκάθητο ὄχλος (N ὄχλος περὶ αὐτόν → περὶ αὐτὸν ὄχλος) περὶ αὐτόν: εἶπον (N εἶπον δὲ → καὶ λέγουσιν) δὲ αὐτῷ, Ἰδού, ἡ μήτηρ σου καὶ οἱ ἀδελφοί σου καὶ (N καὶ αἱ ἀδελφαί σου → [καὶ αἱ ἀδελφαί σου]) αἱ ἀδελφαί σου ἔξω ζητοῦσίν σε.
| |
La foule était assise autour de lui, et on lui dit : Voici, ta mère et tes
frères sont dehors et te demandent.
| 32 |
|
33 | Καὶ ἀπεκρίθη (N ἀπεκρίθη αὐτοῖς λέγων → ἀποκριθεὶς αὐτοῖς λέγει) αὐτοῖς λέγων, Τίς ἐστιν ἡ μήτηρ μου ἢ (N ἢ οἱ → καὶ οἱ) οἱ ἀδελφοί μου; (N ἀδελφοί μου → ἀδελφοί [μου])
| |
Et il répondit : Qui est ma mère, et qui sont mes frères ?
| 33 |
|
34 | Καὶ περιβλεψάμενος κύκλῳ (N κύκλῳ τοὺς περὶ αὐτὸν → τοὺς περὶ αὐτὸν κύκλῳ) τοὺς περὶ αὐτὸν καθημένους, λέγει, Ἴδε, ἡ μήτηρ μου καὶ οἱ ἀδελφοί μου.
| |
Puis, jetant les regards sur ceux qui étaient assis tout autour de lui :
Voici, dit-il, ma mère et mes frères.
| 34 |
|
35 | Ὃς γὰρ (N γὰρ → [γὰρ]) ἂν ποιήσῃ τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ, οὗτος ἀδελφός μου καὶ ἀδελφή μου (N ἀδελφή μου → ἀδελφὴ) καὶ μήτηρ ἐστίν.
| |
Car, quiconque fait la volonté de Dieu, celui-là est mon frère, ma sœur,
et ma mère. | 35 |
 | |  |